خیال وصل

زیر خاکستر ذهنم باقی ست
آتشی سرکش و سوزنده هنوز
یادگاری است ز عشقی سوزان
که بود گرم و فروزنده هنوز
عشقی آنگونه که بنیان مرا
سوخت از ریشه و خاکستر کرد
غرق درحیرتم از اینکه چرا
مانده‌ام زنده هنوز

گاهگاهی که دلم می‌گیرد
پیش خود می گویم
آن که جانم را سوخت
یاد می آرد از این بنده هنوز؟؟؟
سخت جانی را بين
که نمردم از هجر
« مرگ صد بار به از بی تو بودن باشد »

گفتم از عشق تو من خواهم مرد
چون نمردم هستم
پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غرور
اشكم از ديده نريخت
بعد تو لیک پس از آنهمه سال
کس ندیده به لبم خنده هنوز
گفته بودند که:
«از دل برود یار چو از دیده برفت»
سالها هست که از ديده من رفتی لیک
دلم از مهر تو آكنده هنوز

دفتر عمر مرا
دست ایام ورق‌ها زده است
زیر بار غم عشق
قامتم خم شد و پشتم بشکست
در خیالم اما
همچنان روز نخست
تویی آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق
دل من بردی و با دست تهی
منم آن عاشق بازنده هنوز

«آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش»
گر که گورم بشکافند عیان می‌بینند
زیر خاکستر جسمم باقی است
آتشي سرکش و سوزنده هنوز
(شعرهاگزیده ای از غزلهای شاعران است)